(0-33) 845 01 50
(0-33) 845 01 50
biuro@fhu-help.pl

Oceny zasobów wiatru w miejscu planowanej lokalizacji elektrowni dokonuje się w oparciu o długoterminowe dane ze stacji meteorologicznych. Tego rodzaju oceny były i są obecnie wykonywane dla całego obszaru Polski przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.
W stacjach tych określane są średnie miesięczne i średnie roczne prędkości wiatru. Na podstawie tych danych sporządzono tablice pozwalające na szacunkowe określenie zasobów energii wiatru. Opracowano również wykres zależności średniej prędkości wiatru od czasu trwania wiatru w różnych przedziałach prędkości. Na jego podstawie określa się rozkład prędkości wiatru dla różnych jej przedziałów, czyli określa się, ile godzin w roku wiatr wieje z określoną prędkością.
(Proszę wypełnić wszystkie pola)
Wiatr - czyste źródło energii
Wiatr jest odnawialnym źródłem energii. Jest to ruch powietrza spowodowany różnicą gęstości ogrzanych mas
powietrza i ich przemieszczaniem ku górze. Powoduje to różnicę ciśnień, a naturalna tendencja do ich
wyrównywania powoduje powstawanie wiatru.
Światowe zasoby energii wiatru, które nadają się do wykorzystania z technicznego punktu widzenia, to 53 tys. TWh/rok. Ta ilość energii jest 4 razy większa niż wynosiło globalne zużycie energii elektrycznej w 1998 roku.
Energia wiatrowa była najwcześniej, obok spalania drewna, eksploatowaną przez człowieka energią odnawialną. Pierwsze wiatraki były wykorzystywane przez ludzi do mielenia ziarna, oraz pompowania wody. Pierwszy opis użycia wiatraków do pompowania wody powstał około 400 r. p.n.e. w Indiach. W Chinach oraz krajach basenu Morza Śródziemnego wiatraki pojawiły się na początku naszej ery. Stosowano je głównie do przepompowywania wody (nawadnianie i osuszanie pół) oraz mielenia zboża. W VIII wieku w całej Europie pojawiły się wiatraki, w których wykorzystywano cztery skrzydła. Specjalistami w budowie tego typu wiatraków byli Holendrzy. Pod koniec XIX wieku rozwój maszyny parowej spowodował wyparcie napędu wiatrowego z wielu dziedzin życia gospodarczego.
Najstarszym typem wiatraka występującym na ziemiach polskich jest wiatrak kozłowy, czyli "koźlak". Występowały one
już w pierwszej połowie XIV wieku na Kujawach i w Wielkopolsce, natomiast rozpowszechnienie ich stosowania
przypada na wiek XV. Koźlaki dotrwały bez zmian konstrukcyjnych do XX wieku i stanowiły najliczniejszą grupę
wiatraków. Ich cechą charakterystyczną jest to, że cały budynek wiatraka wraz ze skrzydłami jest obracany wokół
pionowego, drewnianego słupa tzw. sztembra. Sztember podparty jest najczęściej czterema zastrzałami, a jego dolne
zakończenie tkwi w dwóch krzyżujących się podwalinach. Tak skonstruowane podparcie budynku wiatraka nosi nazwę
kozła. Ściany wiatraka posiadają konstrukcję szkieletową drewnianą i są ścianami wiszącymi zawieszonymi na koźle
za pośrednictwem odpowiednich belek o bardzo dużych przekrojach poprzecznych ("mącznica" i "pojazdy"). Z tylnej
(przeciwnej skrzydłom) ściany wiatraka wystawał specjalny dyszel współpracujący z kołowrotem, za pomocą którego
następowało nastawianie budynku skrzydłami do kierunku wiatru.
W wieku XVII zostaje wprowadzony w Europie nowy typ wiatraka o bryle zasadniczo nieruchomej, z obracanÄ… tylko
bryłą dachu o podstawie kołowej obracającą się na łożysku posadowionym na oczepie wieńczącym ściany u góry.
Zdolność obrotu "czapy" dachu o 360 stopni pozwalała na ustawianie powierzchni skrzydeł prostopadle do
kierunku wiatru. Pozostała część budynku, założona na rzucie ośmioboku (holendry drewniane) lub koła
(holendry murowane), nie zmieniała nigdy swego położenia. Ojczyzną wiatraków holenderskich, jak sama
nazwa wskazuje, jest Holandia. Wiatraki holenderskie przyjęły się głównie na zachodnich i północnych
rubieżach Polski począwszy od XVIII wieku, ale nigdy nie wyparły starszego typu wiatraków, czyli koźlaków.
Pierwsze próby wykorzystania wiatru do produkcji energii elektrycznej podjęto w końcu XIX w. Dopiero w latach
osiemdziesiątych XX w. nastąpił znaczny rozwój energetyki wiatrowej. Z inicjatywy duńskich zakładów energetycznych
zdecydowano siÄ™ na opracowanie konstrukcji o mocy 660 kW. Kolejne lata to zmaganie siÄ™ z problemami technicznymi
(konstrukcja generatora, wytrzymałości mechanicznej, dobór odpowiednich materiałów) oraz ekonomicznymi.
Wreszcie w latach dziewięćdziesiątych pojawiły się urządzenia, które mogły produkować energię na skalę przemysłową
po cenach możliwych do zaakceptowania. Moce współczesnych wiatraków sięgają kilku megawatów a krajobraz niektórych
krajów od dawna nierozłącznie związany jest z wiatrakami, Polski również.
Światowe zasoby energii wiatru, które nadają się do wykorzystania z technicznego punktu widzenia, to 53 tys. TWh/rok. Ta ilość energii jest 4 razy większa niż wynosiło globalne zużycie energii elektrycznej w 1998 roku.
Energia wiatrowa była najwcześniej, obok spalania drewna, eksploatowaną przez człowieka energią odnawialną. Pierwsze wiatraki były wykorzystywane przez ludzi do mielenia ziarna, oraz pompowania wody. Pierwszy opis użycia wiatraków do pompowania wody powstał około 400 r. p.n.e. w Indiach. W Chinach oraz krajach basenu Morza Śródziemnego wiatraki pojawiły się na początku naszej ery. Stosowano je głównie do przepompowywania wody (nawadnianie i osuszanie pół) oraz mielenia zboża. W VIII wieku w całej Europie pojawiły się wiatraki, w których wykorzystywano cztery skrzydła. Specjalistami w budowie tego typu wiatraków byli Holendrzy. Pod koniec XIX wieku rozwój maszyny parowej spowodował wyparcie napędu wiatrowego z wielu dziedzin życia gospodarczego.
Energetyka wiatrowa to jeden z zasadniczych elementów zrównoważonego rozwoju kraju. Obok innych, alternatywnych
wobec energetyki opartej na procesie spalania organicznych paliw kopalnych, znalazła ona miejsce w przyjętej 23
sierpnia 2001 r. uchwałą Sejmu Strategii rozwoju energetyki odnawialnej.
Prawidłowe oszacowanie zasobów energetycznych wiatru ma decydujące znaczenie dla procesu lokalizacji elektrowni
wiatrowej oraz analizy opłacalności inwestycji tego typu. Określenie rocznej produkcji energii dla danej lokalizacji
wymaga znajomości rozkładów prędkości i kierunków oraz długoterminowych średnich prędkości wiatru. W celu uzyskania
tych danych przeprowadza się długoletnie pomiary, przy zastosowaniu precyzyjnej aparatury, a także stosuje się
nowoczesne metody analizy danych pomiarowych.
Oceny zasobów wiatru w miejscu planowanej lokalizacji elektrowni dokonuje się w oparciu o długoterminowe dane ze stacji meteorologicznych. Tego rodzaju oceny były i są obecnie wykonywane dla całego obszaru Polski przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.
W stacjach tych określane są średnie miesięczne i średnie roczne prędkości wiatru. Na podstawie tych danych sporządzono tablice pozwalające na szacunkowe określenie zasobów energii wiatru. Opracowano również wykres zależności średniej prędkości wiatru od czasu trwania wiatru w różnych przedziałach prędkości. Na jego podstawie określa się rozkład prędkości wiatru dla różnych jej przedziałów, czyli określa się, ile godzin w roku wiatr wieje z określoną prędkością.
Charakterystyka warunków wiatrowych w Polsce
Możliwości rozwoju energetyki wiatrowej w Polsce są bardzo obiecujące, na co wskazują uzyskane wyniki badań
przeprowadzonych przez IMGW na podstawie wieloletnich obserwacji kierunków i prędkości wiatru prowadzonych
w profesjonalnej sieci meteorologicznej Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej. Uprzywilejowanymi w Polsce
rejonami pod względem zasobów wiatru w mezoskali są:
Rozkład prędkości wiatru mocno zależy od lokalnych warunków topograficznych. Znane są liczne inne mikro-rejony kraju o korzystnych bądź doskonałych warunkach wiatrowych. Wg. prof. Haliny Lorenc z IMGW obszar Polski można podzielić na strefy energetyczne warunków wiatrowych:
- środkowe, najbardziej wysunięte na północ części wybrzeża od Koszalina po Hel,
- rejon wyspy Wolin,
- Suwalszczyzna,
- środkowa Wielkopolska i Mazowsze,
- Beskid Śląski i Żywiecki,
- Bieszczady i Pogórze Dynowskie.
Rozkład prędkości wiatru mocno zależy od lokalnych warunków topograficznych. Znane są liczne inne mikro-rejony kraju o korzystnych bądź doskonałych warunkach wiatrowych. Wg. prof. Haliny Lorenc z IMGW obszar Polski można podzielić na strefy energetyczne warunków wiatrowych:
- Strefa I - wybitnie korzystna
- Strefa II - bardzo korzystna
- Strefa III - korzystna
- Strefa IV - mało korzystna
Strefy energetyczne wiatru
Administracyjne aspekty rozwoju energetyki wiatrowej
Energetyka odnawialna nie miała dotychczas priorytetu w polityce gospodarczej kraju. Mimo postępującego
spadku kosztu produkcji energii wiatrowej oraz coraz bardziej zaawansowanych technicznie urządzeń służących
do jej wytwarzania, szybki rozwój energetyki wiatrowej jest niemożliwy bez wsparcia państwa. W połowie lat
90-tych zaczęto postrzegać odnawialne źródła energii jako ważny element realizacji strategii zrównoważonego
rozwoju. Zaczęto doceniać korzyści, jakie niesie rozwój odnawialnych źródeł energii dla państwa.
Pojawił się szereg ustaw i dokumentów, które dały wyraz praktycznego poparcia wyżej wymienionych tendencji. Podstawową prawną regulacją rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce jest ustawa Prawo Energetyczne i rozporządzenia wykonawcze do niej.
Elektrownie wiatrowe w świetle prawa budowlanego są budowlami i w związku z tym ich budowanie, eksploatacja i rozbiórka wymaga spełnienia wszystkich postanowień tego prawa. Pierwszą decyzją, jaką musi uzyskać inwestor jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 14 lipca 1994 r.
Kolejną decyzją, jaką musi uzyskać inwestor jest decyzja o pozwoleniu na budowę wydawana na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Tylko niewielka grupa instalacji do wykorzystywania energii odnawialnej nie podlega bezpośrednio pod przepisy Prawa Budowlanego - np. niewymagające fundamentowania. Pozwolenie na budowę wydawane jest na wniosek inwestora przez starostę.
Niezależnie od przepisów ogólnie obowiązujących, w zależności od specyfiki inwestycji i stosowanych technologii, inwestorzy muszą liczyć się z koniecznością spełnienia dodatkowych wymagań i uzyskania dalszych uzgodnień. Do urządzeń, których lokalizacja i budowa wymaga od inwestora pokonania najbardziej skomplikowanych procedur należą elektrownie wiatrowe sieciowe. Lokalizacja tych obiektów, ze względu na ich duże rozmiary, obecność elementów ruchomych, możliwe zakłócenia elektromagnetyczne i powodowany przez nie hałas może wymagać dodatkowych uzgodnień.
Pojawił się szereg ustaw i dokumentów, które dały wyraz praktycznego poparcia wyżej wymienionych tendencji. Podstawową prawną regulacją rozwoju energetyki odnawialnej w Polsce jest ustawa Prawo Energetyczne i rozporządzenia wykonawcze do niej.
Elektrownie wiatrowe w świetle prawa budowlanego są budowlami i w związku z tym ich budowanie, eksploatacja i rozbiórka wymaga spełnienia wszystkich postanowień tego prawa. Pierwszą decyzją, jaką musi uzyskać inwestor jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawana przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) na podstawie ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 14 lipca 1994 r.
Kolejną decyzją, jaką musi uzyskać inwestor jest decyzja o pozwoleniu na budowę wydawana na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane. Tylko niewielka grupa instalacji do wykorzystywania energii odnawialnej nie podlega bezpośrednio pod przepisy Prawa Budowlanego - np. niewymagające fundamentowania. Pozwolenie na budowę wydawane jest na wniosek inwestora przez starostę.
Niezależnie od przepisów ogólnie obowiązujących, w zależności od specyfiki inwestycji i stosowanych technologii, inwestorzy muszą liczyć się z koniecznością spełnienia dodatkowych wymagań i uzyskania dalszych uzgodnień. Do urządzeń, których lokalizacja i budowa wymaga od inwestora pokonania najbardziej skomplikowanych procedur należą elektrownie wiatrowe sieciowe. Lokalizacja tych obiektów, ze względu na ich duże rozmiary, obecność elementów ruchomych, możliwe zakłócenia elektromagnetyczne i powodowany przez nie hałas może wymagać dodatkowych uzgodnień.
źródło: http://www.elektrownie.tanio.net
http://pae.org.pl
http://pae.org.pl
Strona pochodzi z serwisu
www.ekologia24.biz
Formularz kontaktowy

(Proszę wypełnić wszystkie pola)
| SiteMap: | Panele solarne | Moduły słoneczne Kyocera | Zestawy fotowoltaiczne | Panele elastyczne SOLARA | Turbiny wiatrowe | Turbina AIR X 400 | Zestawy turbin wiatrowych | Energia wiatru | | ||||
|
Copyright © 2010 FHU HELP |
On-line: 9 od 01.01.2006 : 1826539 |
 76
 48
 124
|
|
|