(0-33) 845 01 50
(0-33) 845 01 50
biuro@fhu-help.pl   8362541

 

© Wszelkie prawa zastrzeżone. Więcej »

W dobie wahających się cen tradycyjnych nośników energii i coraz szerzej omawianemu zbliżaniu się do całkowitego wyczerpania jej źródeł zaczyna się głośno mówić o wykorzystywaniu energii, którą na co dzień podsuwa nam niemal pod sam nos matka natura. Czy to w postaci fal świetlnych, ciepła ziemi, falowania wód, promieniowania "skał" czy ruchów mas powietrza - zawsze tej energii - w przeciwieństwie do węgla czy ropy naftowej będzie pod dostatkiem. Oczywiście mogą się zmieniać między nimi proporcje w całkowitym, "naturalnym" bilansie energetycznym Ziemi, lecz pewne jest, że tej energii jest tak dużo, iż nie sposób jej całej przetworzyć. Nie jest to możliwe tak ze względów wielkości przedsięwzięcia jak i technicznych i ekonomicznych.

Do zewnętrznych warstw atmosfery ziemskiej dociera promieniowanie o mocy 1,4 kW/m², które się dzieli i dociera do Ziemi w postaci promieniowania bezpośredniego i rozproszonego. W naszej strefie klimatycznej ich suma wynosi ok. 1,0 kW/m². Urządzenia, które wykorzystuje się do magazynowania tej energii w postaci prądu elektrycznego nazywamy fotoogniwami ze względu na ich budowę i funkcje: przetwarzają padające na nie fotony światła poprzez powstanie siły elektromotorycznej w wielowarstwowej niejednorodnej strukturze pojedynczego ogniwa. Pojedyncze ogniwo słoneczne jest zespołem półprzewodników, w którym pod wpływem światła powstaje napięcie elektryczne. Sprawność tych urządzeń wciąż jest niewielka - w zależności od materiału, z którego są wykonane osiągają różne wielkości: dla ogniw wykonanych z krzemu monokrystalicznego jest to kilkanaście procent, a dla wykonanych z odmiany polikrystalicznej oscyluje w okolicy 10 procent.

Oczywiście - można by się zastanowić co można zrobić ze 100 W energii, których instalacja kosztowała inwestora około tysiąca euro? Teoretycznie zasilić jedną żarówkę "setkę" i to przy słonecznej pogodzie... Nie do końca jest to prawda. W skład instalacji solarnej - fotowoltaicznej wchodzi bowiem oprócz ogniwa regulator ładowania i akumulator, czasem falownik. Wyposażeni w taką instalację możemy dziennie zgromadzić około 250 Wh energii, a to już nam daje możliwość świecenia naszej żarówki o mocy 100 W przez 2,5 godziny! W przypadku źródła światła o niższej mocy (coraz popularniejsze lampki na bazie diod LED) czas jego użytkowania oczywiście się wydłuży. Jeżeli teraz spojrzymy na fotowoltaikę jak na źródło prądu w dowolnym miejscu na Ziemi, nieważne czy daleko w tropikach czy na działce koło Mogilan to otrzymamy niezależność od energetycznego kabla. I to w skali 12, 24 czy 230 Volt ze stałym bądź zmiennym napięciem! Z tej perspektywy nakłady poniesione na instalację fotowoltaiki we własnym domu wydają się wyglądać w nieco innym świetle, choć instalacja ogniw w mieście bez zewnętrznej dotacji jest oznaką ekologicznego szaleństwa bądź nieznajomości podstaw rachunku ekonomicznego. Opłacalność takiego rozwiązania jest jednak znaczna w przypadku terenów pozbawionych uzbrojenia w prąd bądź tam gdzie dopięcie kolejnych urządzeń do sieci okazałoby się niemożliwe lub nieopłacalne. Na szczęście takie instalacje zaczynają się pojawiać tak w skali Polski jak i samego Krakowa.

Od wielu lat nawet uczelnie w Polsce badają zjawisko przewodnictwa zachodzącego w ogniwach fotowoltaicznych. Pojedynczy zwolennicy energii solarnej już dziś ładują swe komórki "Słońcem". Powoli tworzy się i w naszym kraju rynek produktów zezwalający na produkcję prądu w każdym niemal miejscu a w sprzedaży są już gotowe zestawy do zaspokojenia w 100% energetycznego zapotrzebowania przeciętnego domu. Życząc dużo słońca oczekuję dnia gdy w Polsce na 1 m² mierzalna energia promieniowania słonecznego przekroczy 1 kW. Będzie to znak, że nasze powietrze jest czystsze i bardziej przejrzyste może właśnie dlatego, że zainstalowali Państwo na swym domu kilka ogniw fotowoltaicznych.